در حالی که تکنیکهای آرامشبخش اغلب برای اختلال پانیک توصیه میشن، به نظر میرسد فرو رفتن در اون احساسات فیزیکی شدید از طریق ورزش، درمان بهتری باشه.
یه مطالعه که ۸ فوریه (۲۰ بهمن) تو مجله Frontiers in Psychiatry منتشر شد، نشون داد که دورههای کوتاه و متناوب ورزش با شدت بالا به طور قابل توجهی در کاهش شدت و دفعات حملات پانیک نسبت به تکنیکهای استاندارد آرامشبخش مؤثرتر هستن.
محققا از دانشکده پزشکی دانشگاه سائوپائولو برزیل میگن که این رویکرد ظاهراً با کمک به بیمارا برای ایجاد تحمل نسبت به همون علائمی که ترسشون رو تحریک میکنه، کار میکنه.
برای افرادی که با اختلال پانیک زندگی میکنن، احساس تپش قلب یا تنگی نفس میتونه مثل یه وضعیت اضطراری و تهدیدکننده زندگی باشه.
این حملات پانیک مکرر و غیرمنتظره حدود ۲.۷٪ از جمعیت آمریکا رو تحت تأثیر قرار میده و اغلب زندگی روزمره رو مثل میدانی از مینهای احتمالی تحریککننده میکنه.
استاندارد طلایی فعلی برای درمان این اختلال، درمان شناختی-رفتاری (CBT) هست که از تکنیکی به اسم مواجهه دروندریافتی (interoceptive exposure) استفاده میکنه.
این روش شامل ایجاد عمدی علائم فیزیکی – مثل تپش قلب – در یه محیط کنترلشده است تا به مغز نشون بده که اونا بیضرر هستن.
به طور سنتی، درمانگرا از روشهای مصنوعی مثل چرخوندن بیمار تو صندلی یا تنفس سریع برای ایجاد علائم استفاده میکردن.
با این حال، این مطالعه نشون میده که یه برنامه ۱۲ هفتهای ورزش شدید، راه طبیعیتر و مؤثرتری برای رسیدن به همون هدف یعنی ایجاد علائم شبه پانیک و بازتنظیم مغز برای دیدن اونها به عنوان بیضرر است.
نویسنده اصلی، ریکاردو ویلیام موتری از مؤسسه روانپزشکی دانشگاه سائوپائولو، تو یه بیانیه مطبوعاتی گفت: “ما اینجا نشون میدیم که یه برنامه ۱۲ هفتهای ورزش متناوب شدید کوتاهمدت میتونه به عنوان یه استراتژی مواجهه دروندریافتی برای درمان بیماران مبتلا به اختلال پانیک استفاده بشه.”
برای این کارآزمایی، ۱۰۲ بزرگسال به دو گروه تقسیم شدن. یه گروه آرامشسازی پیشرونده عضلانی (تنفس عمیق و به دنبال آن سفت و شل کردن گروههای عضلانی) رو تمرین کردن، در حالی که گروه دیگه به جلسات ورزشی شامل ۱۵ دقیقه پیادهروی و به دنبال آن چندین دوی سرعت ۳۰ ثانیهای با شدت بالا، دورههای بازیابی و سپس پیادهروی در پایان هر جلسه پرداختن. هیچکدوم داروی اختلال پانیک مصرف نمیکردن.
در شش ماهگی، گروه ورزش کاهش بسیار بیشتری در علائم پانیک، اضطراب و افسردگی نشون دادن.
از اونجایی که گروه ورزش گزارش دادن که از جلسات بیشتر از گروه آرامشبخش لذت میبرن، محققا فکر میکنن اون بیمارا به احتمال زیاد در بلندمدت به درمان ورزشی متعهد میمونن.
موتری گفت: “متخصصان مراقبتهای بهداشتی میتونن ورزش متناوب شدید کوتاهمدت رو به عنوان یه استراتژی مواجهه دروندریافتی طبیعی و کمهزینه اتخاذ کنن.” او اشاره کرد که از اونجایی که این میتونه خارج از کلینیک اتفاق بیفته، مواجهه رو به زندگی روزمره بیمار نزدیکتر میکنه.
